{{messages[0][0]}}

Intentieovereenkomst, bindend of Houdini overeenkomst?



De intentieovereenkomst (ook wel “Letter of Intent” of “LOI”) kan een handig instrument zijn om de intenties van partijen vast te leggen. Bijvoorbeeld in het traject van een onderhandeling, transactie of overname. Vaak tekenen partijen een intentieovereenkomst voordat zij een definitieve overeenkomst sluiten. Maar is zo’n intentieovereenkomst eigenlijk vrijblijvend of bindend?

Bindend of Houdini?

In een intentieovereenkomst staan – het woord zegt het al - de ‘intenties’ van partijen. Dit is dus nog geen eindafspraak. Met andere woorden: partijen hebben zich nog nergens toe verplicht.

Van plan om samen
een BV op te richten...?

Maar… een voorwaarde daarvoor is wel dat er geen bindende bepalingen in de overeenkomst staan. Als dat wel zo is dan kan bijvoorbeeld een rechter de afspraken in de overeenkomst als definitief beschouwen. De formulering van de afspraken is daarom van groot belang!

Formuleer een intentie tot de koop van aandelen bijvoorbeeld niet als: “Koper koopt van verkoper en verkoper verkoopt aan koper … aandelen”. Op die manier zitten koper en verkoper beide aan de verplichting vast. Om dat te voorkomen formuleer je de intentie als volgt: “Koper heeft de intentie om …” of “Koper heeft interesse in en wil onderzoeken…”.

... of hebben jullie de intentie om
een ander contract te sluiten?

Of partijen zijn gebonden hangt ook af of er voorwaarden in de overeenkomst zijn opgenomen. De overeenkomst treedt dan pas in werking als een bepaalde gebeurtenis zich voordoet. Zo kunnen partijen in een intentieovereenkomst zetten dat zij alleen verplicht zijn te onderhandelen als er financiering binnen is gehaald of de uitkomst van het boekenonderzoek (onderzoek naar financiële positie van de onderneming) positief is. Op die manier verplichten zij zich nog nergens toe als die voorwaarden niet ingetreden zijn.

Waarom sluit je een intentieovereenkomst?

Nu denk je: waarom zou ik een intentieovereenkomst sluiten als hij toch niet bindend is?

Ten eerste is het verstandig om duidelijk te maken wat de status van de gesprekken of onderhandelingen tussen partijen is. Zo voorkom je dat de indruk bestaat dat er al een overeenkomst is, wat in het Nederlands recht vrij snel het geval kan zijn.

Daarnaast geeft een intentieovereenkomst partijen een uitgangspunt om te onderhandelen, bijvoorbeeld de hoofdlijnen van een transactie. Het kan ook handig zijn om juist de uitkomst van onderhandelingen vast te leggen.

Verder is het een nuttig instrument als je de samenwerking pas wil aangaan, nadat er bepaalde doelen zijn bereikt (bijvoorbeeld een behaalde omzet). De intentieovereenkomst is dan het vertrekpunt voor een uiteindelijke overeenkomst.

Kortom: het geeft zekerheid en rust voor partijen zonder dat zij gebonden zijn allerlei verplichtingen na te komen.  

Let op wat je in een intentieovereenkomst zet!

  • Gebruik een overweging (“Partijen overwegen om …”) om de bedoelingen van partijen vast te leggen. Zo laat je zien dat partijen met deze intentieverklaring nog geen binding willen bereiken.
  • Let op je formulering en leg expliciet de intentie vast en dus niet een verplichting om iets te doen (of niet te doen).
  • Laat de eindovereenkomst afhangen van opschortende voorwaarden (milestones, financiering, boekenonderzoek).  

Regel ook de gevolgen als de voorwaarden voor een definitieve overeenkomst niet zijn vervuld, bijvoorbeeld: geen verplichting tot schadevergoeding of zijn door onderhandeling.

Check onze website voor een intentieovereenkomst. Heb je hulp nodig bij de formulering? Neem dan contact met ons op!

Over de auteur:

Philo van Lenning is als advocaat werkzaam bij De Roos Advocatuur. Philo is gespecialiseerd in het ondernemingsrecht en intellectuele eigendomsrecht. Op toegankelijke wijze schrijft zij over deze onderwerpen. Lekker leesbaar en handig!

MEER BERICHTEN