{{messages[0][0]}}

Een kleinigheidje voor je personeel?



Het is net Sint-Maarten geweest en Sinterklaas klopt al weer bijna op de deur. Daarom willen wij het graag even hebben over het juridische verhaal achter het ‘uitdelen’ van cadeaus en snoepgoed. Met name van werkgevers aan werknemers. Want: kun je zomaar alles uitdelen aan je personeel?

Cadeau = Loon?

Hoewel het een beetje uit de gratie begint te raken, is het kerstpakket nog steeds niet helemaal van de werkvloer verdwenen. Maar bij ‘giften’ kun je ook denken aan het drankje aan de bar voor je personeel na hun dienst, een nieuwjaarsborrel of al het andere wat de werknemer ‘verdient’ door in dienst te zijn, ook als dat spullen zijn - óf eten en drinken.

Dikke kans dat je dit al eens gehoord hebt, maar zulke ‘betalingen’ zijn in sommige gevallen loon in natura. En loon – ook al is het in natura – is belastbaar. Daar zul je dus loonbelasting over moeten heffen en premies over moeten betalen.

Kort gezegd zijn er drie categorieën waarbinnen ‘gegeven spullen’ kunnen vallen:

  1. Noodzakelijke spullen;
  2. Spullen met een ‘nihilwaardering’; en
  3. Spullen als ‘puur’ loon.

Noodzakelijke spullen

Als je werknemer bepaalde spullen echt nodig heeft om z’n werk te doen, worden deze spullen niet als ‘loon’ aangemerkt. Dat geldt ook voor zaken die ervoor zorgen dat de werknemer zijn werk veilig en gezond kan doen.

Nihilwaarderingen

Als iets niet onder een ‘noodzakelijk goed’ valt, kan het nog steeds zo zijn dat er geen belasting betaald hoeft te worden over iets wat gegeven is. Zo zijn bijvoorbeeld ‘consumpties die geen onderdeel van een maaltijd uitmaken’ onbelast. Deze vallen onder de zogenoemde ‘nihilwaarderingen’ van de Belastingdienst. Dit houdt in dat dit door de Belastingdienst praktisch niet gezien wordt als loon.

Onder het ‘loon wat op nihil wordt gewaardeerd’ valt bijvoorbeeld ook:

  • Een mandarijntje uit de fruitschaal;
  • Werkkleding;
  • OV-abonnementen die ook buiten woon-werkverkeer gebruikt kunnen worden; en
  • Drankjes op personeelsfeesten op eigen locatie.

Eindheffingsloon en bruteren kun je leren

Als de dingen waar je werknemer gebruik van maakt niet onder het ‘noodzakelijkheidscriterium’ valt of onder de nihilwaarderingen, wordt het gezien als ‘gewoon’ loon.

Met dit loon kun je twee dingen doen. Namelijk:

  • ‘opvoeren als eindheffingsloon’; of
  • ‘bruteren’.

Opvoeren als eindheffingsloon
Als je loon in natura of vergoedingen die ook als loon aangemerkt worden als eindheffingsloon opvoert, wordt er 80% belasting geheven over de waarde van het goed of de vergoeding. Maar: er is een ruimte van 1,2% van het loon van de werknemer, waar deze vergoedingen en terbeschikkingstellingen in mogen vallen, de zogenoemde ‘vrije ruimte’. Blijft de waarde van de vergoedingen binnen de vrije ruimte? Dan hoeft er geen belasting over betaald te worden.

Bruteren
Als vergoedingen of loon in natura buiten de vrije ruimte valt, kun je ook besluiten om het loon ‘via de loonstrook van de werknemer’ te laten lopen. Dat houdt in dat je het loon in natura als nettoloon ziet en vervolgens als bruto-loon op de loonstrook zet. Maar dit is sommige gevallen fiscaal helemaal niet gunstiger dan belasting over het eindheffingsloon te betalen.

Zoals veel fiscale zaken is dit geen eenvoudige stof, dus is het niet gek als je nog vragen hebt. We raden je in dat geval aan om contact op te nemen met je loonadministrateur.

MEER BERICHTEN