{{messages[0][0]}}

To be a werknemer or not to be a werknemer...



To be a werknemer or not to be a werknemer...

Hamlet vroeg het zich aan het eind van de middeleeuwen al af: wanneer is iemand - voor de wet - een werknemer en wanneer is iemand dat niet? Nou, Hamlet-effe-op, want Legalloyd legt uit.

Om te bepalen of er een arbeidsovereenkomst is, kijkt de rechter (als het zo ver komt) naar een aantal aspecten.

Loon

We beginnen met het 'makkelijkste' element. Of er sprake is van 'loon' is namelijk vaak vrij eenvoudig. Maar hier toch nog een paar opmerkingen over.

  • "In natura" is ook loon
    Nee, niet díé natura... We bedoelen gewoon 'spulletjes'. De rechter kan dat als loon zien. Als een vrijwilliger teveel cadeaus krijgt, kan het zo zijn dat die vrijwilliger ineens een werknemer is...
  • Kostenvergoedingen zijn geen loon
    Misschien nogal wiedes, maar als een vrijwilliger of een (onbetaalde) stagiair zijn kosten vergoed krijgt, dan wordt dat niet als loon gezien.

Persoonlijke verplichting

Zonder 'persoonlijke verplichting' is welk contract dan ook, geen arbeidsovereenkomst. Het beste voorbeeld: de kranten- of folderbezorger. Als je zo'n folderwijkje hebt gehad, heb je de foldertjes ook vast wel eens door je moeder door de bus laten duwen. Of je kleine broertje. Boeide het foldertjesbedrijf weinig; als het maar door de bus ging. Geen arbeidsovereenkomst.

Gezag

In veel zaken, waar de vraag was of er sprake was van een arbeidsovereenkomst, hing het allemaal af van het gezagselement. Makkelijk uit te leggen, maar blijk in de praktijk zeer lastig. Het komt erop neer dat als één van de partijen (veel) te zeggen heeft over de ander, er sprake is van een gezagsverhouding. Voorbeelden:

gezag arbeidsrelatie
Deze man rockt z'n verplichte bedrijfsjas.

  • (Altijd) werken volgens een rooster.
  • Spullen van het bedrijf moeten gebruiken.
  • Het verplicht dragen van bedrijfskleding.
  • ...mja.
  • Die lijst gaat nog wel even door.

Bedoeling

Advocaten weten allemaal meteen waar het om gaat als iemand zegt: "de bedoeling van partijen". Het is een vast zinnetje wat ervoor zorgt dat de rechter niet alleen kijkt naar wat er precies is afgesproken, maar ook naar wat de partijen wilden afspreken. Waarom dit lastig is, is het best uit te leggen met het voorbeeld van de zzp'er.

 


Soms moet je wel tekenen, ook al ben je het er niet he-le-maal mee eens...

Gegeven: een werknemer met een bruto salaris van €2.500,- per maand is voor een bedrijf duurder dan een opdrachtnemer met een fee van hetzelfde bedrag. Een werkgever moet namelijk nog vakantietoeslag (van 8%, in het voorbeeld dus elke maand €200,-). plus allerlei sociale premies bovenop het bruto salaris van werknemers betalen. Daarmee is een "bruto salaris" altijd maar een deel van de kosten van de werkgever.

Op basis van dit gegeven, zijn er veel bedrijven die liever zzp'ers "in dienst" nemen, dan werknemers. In sommige branches gebeurt het dan ook regelmatig dat zzp'ers ei-gen-lijk liever werknemer zouden zijn geweest, maar het werk maar gewoon aannemen, omdat ze niet anders kunnen. (Vandaar de Wet DBA, maar daar gaan we het niet over hebben.) Andere zzp'ers willen gewoon echt ondernemer zijn. Het verschil in dit "willen" probeert de rechter uit te zoeken als het gaat om de "bedoeling van partijen".

Conclusie: de vraag "wel of geen werknemer" is een goede vraag. En het is een goede vraag omdat het antwoord niet altijd zwart-wit is. Maar deze blog geeft je in elk geval een goed idee.

Een arbeidsovereenkomst, of juist een freelanceovereenkomst opstellen? Dat kan natuurlijk bij Legalloyd.

Arbeidsovereenkomst maken Freelance overeenkomst maken

MEER BERICHTEN